Novo istraživanje Univerziteta u Aberdinu (Škotska, Velika Britanija) pokazalo je da gubitak telesne mase kod ljudi obolelih od Parkinsonove bolesti vodi ka smanjenju očekivanog životnog veka, povećanom riziku od demencije i većoj zavisnosti od drugih.
Ako ste među onima koji sede veći deo dana, a da pri tom ni ne pravite pauze tokom kojih ćete se kretati, povećavate rizik od prerane smrti.
Uprkos prognozi po kojoj imaju nekoliko meseci života, značajan procenat osoba u terminalnim fazama kancera nema osnovne informacije o svojoj bolesti i lečenju, zaključak je istraživanja objavljenog u Journal of Clinical Oncology.
Celokupno stanovništvo Engleske i Velsa živi duže, ali život bogatih ljudi se mnogo brže produžava. Prvi put, od 1870-ih godina, povećava se razlika između očekivanog životnog veka siromašnih i bogatih.
Godine života koje brojimo po kalendaru su jedno. Ali „stvarne“ godine našeg organizma nešto sasvim drugo. Disproporcija ove dve „starosti“ može da utvrdi stepen rizika za dužinu našeg života.
Na rođenju, i žene i muškarci u Evropskoj uniji (prosek za svih 28 sadašnjih članica) mogli su da, 2011. godine, očekuju da će živeti 62 godine u dobrom zdravstvenom stanju.
Prosečno smanjenje očekivanog životnog veka kod ljudi sa mentalnim oboljenjima veće je, u proseku, od smanjenja kod strastvenih pušača
Siromaštvo je lopov. Siromaštvo ne samo što smanjuje životne prilike osobe, već joj i krade godine života.
Kod žena starijih od 55 godina, dužina očekivanog životnog veka raste kod bogatih i smanjuje se kod siromašnih
Mogućnost aktivnog starenja za sve nudi svima blagostanje, čak i državnom trezoru, zaključuje prof. Alan Voker.
