Legalizacija namerne smrti (2): Eutanazija

Eutanazija se nekada naziva i ubistvo iz samilosti. U slučajevima eutanazije, lekar dovodi do smrti pacijenta, uglavnom uz pomoć smrtonosnih supstanci.

U ovom serijalu tekstova Penzin pojašnjava sličnosti i razlike prakse asistiranog samoubistva i eutanazije i obrađuje iskustva zemalja koje su legalizovale jednu ili obe prakse, ili tolerišu njihovo sprovođenje: 
Asistirano samoubistvo često se meša sa eutanazijom, nekada nazvanom i ubistvo iz samilosti. U slučajevima eutanazije, lekar dovodi do smrti pacijenta, uglavnom uz pomoć smrtonosnih supstanci.

Dobrovoljna eutanazija je ona koju zahteva pacijent. Eutanazija može biti i nedobrovoljna („involuntary“ ili „non-voluntary“), u slučajevima kada pacijent nije dao svoj pristanak, uglavnom iz razloga što mu zdravstveno stanje ne omogućava da donosi i izražava bilo kakve odluke o svom lečenju, odnosno životu i smrti.

Druga podela eutanazije može biti ona u odnosu na metodu prekida života:

  • pasivna eutanazija – nepružanje medicinske pomoći koja bi produžila život
  • aktivna eutanazija – primena mehaničkih metoda ili hemijskih agenasa (otrova) kako bi smrt bila što brže izazvana.
Preporučujemo za čitanje: 

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *